بازار فلزات گران‌بها در آخرین روز معاملاتی ماه جولای با موج سنگین فشار فروش مواجه شد. طلا پس از ناکامی در عبور از مقاومت‌های مهم، از محدوده ۴،۱۱۲ دلار تا کف روزانه ۴،۰۲۱ دلار عقب‌نشینی کرد و در نهایت با افت ۱.۴۲ درصدی در سطح ۴،۰۴۵ دلار بسته شد.

نقره نیز عملکرد ضعیف‌تری داشت و با شدت بیشتری تحت فشار فروش قرار گرفت. این فلز از نزدیکی ۵۹.۱۷ دلار تا ۵۷.۰۵ دلار سقوط کرد و معاملات را با کاهش ۲.۳۵ درصدی قیمت به پایان رساند. نقره حدود ۱.۶۵ برابر بیشتر از طلا افت کرد؛ زیرا علاوه بر نقش خود به‌عنوان یک فلز گران‌بها، به شرایط اقتصادی و تقاضای صنعتی نیز وابسته است و معمولاً در دوره‌های افزایش نوسانات، حرکات قیمتی شدیدتری نسبت به طلا دارد.

عامل اصلی این ریزش، جهش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا بود. بازده اوراق ۳۰ ساله آمریکا اخیراً به حدود ۵.۲۷ درصد رسیده که بالاترین سطح از سال ۲۰۰۷ محسوب می‌شود. افزایش بازده اوراق باعث شد سرمایه‌گذاران به سمت دارایی‌های سودده‌تر حرکت کنند، دلار تقویت شود و فشار فروش روی دارایی‌های بدون بازده مانند طلا و نقره افزایش یابد.

در کنار این عامل، افزایش نگرانی‌های ژئوپلیتیک درباره تنش‌های ایران و آمریکا نیز بر فضای بازار تأثیر گذاشت. گزارش‌ها درباره احتمال تشدید اقدامات نظامی، نگرانی‌ها درباره اختلال در عرضه انرژی را افزایش داده و باعث رشد قیمت نفت شده است. افزایش قیمت نفت می‌تواند فشارهای تورمی را تقویت کند و باعث شود بازار احتمال ادامه سیاست‌های سخت‌گیرانه فدرال رزرو را بیشتر در نظر بگیرد؛ موضوعی که در کوتاه‌مدت باعث افزایش احتیاط سرمایه‌گذاران شده است.

با این حال، برخی تحلیلگران معتقدند فشار ناشی از افزایش بدهی دولت‌ها، تداوم نگرانی‌های تورمی و کاهش اعتماد به ارزهای فیات می‌تواند در بلندمدت به نفع طلا و نقره تمام شود. در صورتی که شرایط اقتصادی به سمت افزایش بی‌ثباتی حرکت کند و بانک‌های مرکزی بار دیگر به سیاست‌های حمایتی و تزریق نقدینگی روی بیاورند، تقاضا برای دارایی‌های امن می‌تواند افزایش یافته و زمینه را برای بازگشت روند صعودی این فلزات فراهم کند.