قدرت نظامی نیروهای مسلح ایران فراتر از آن است که نیازی به استفاده از مردم برای مسلح‌سازی وجود داشته باشد.
مردم ایران باید در آرامش کامل زندگی کنند و ضرورتی برای ایجاد استرس و نگرانی در جامعه نیست.

شاید ایران در جنگ ۱۲ روزه غافلگیر شد و فرماندهان و رهبران شهیدی را از دست داد، اما نیروهای مسلح کشور بدون حتی یک لحظه وقفه از ایران دفاع کردند؛ موضوعی که در کمتر کشوری، آن هم در شرایط فقدان فرماندهان ارشد، تجربه شده است.

ایران همچنان از بسیاری از توانمندی‌ها و سامانه‌های موشکی خود رونمایی نکرده و در زمان مقتضی می‌تواند دنیا را شگفت‌زده کند.

رسانه ملی باید مردم را به آرامش، امید و تمرکز بر پیشرفت اقتصادی دعوت کند.
آموزش نظامی جایگاه مشخص خود را در پادگان‌ها و مراکز تخصصی دارد و جامعه بیش از هر چیز به ثبات روانی، آرامش و حرکت رو به جلو نیاز دارد.